A A A
       
0

kare kare hayatlar...

Published April 24th, 2012

Hayat zaten bir rüya gibi başlamamış mıydı? Habersizdik her şeyden. Anlamaya çalışmak için verdiğimiz mücadeleyle yavaş yavaş büyüdü bedenlerimiz, olgunlaştı fikirlerimiz. Her geçen günün ardından kenarda bir yerde biriktirdik hatıraları. Bazılarını kolay yerlere koyduk hatırlamak için kolayca, bazılarını en derinlere gömdük bir daha karşılaşmamak için. Hayırsızdı satırlar bazen, ya da öyle geldi bize öyle görmek istediğimiz için. Ulaşmak istediğimiz hedefler belirledik hep. Bir çoğuna ulaşamadan devam ettik hayata yine de. Sekteye uğradıkça hayaller, derinleşti düşünceler. Karman çorman bir resim gibi olduk sonunda. Neyin nerde olduğu belirsiz. Oysa en güzel desenler dersten sıkıldığımızda o kareli defter kağıdına çizilmişti. Bin bir badire varken başta, karalanan kağıtlar uzman bir doktor gibi çeker alırdı bir anlığına da olsa kederleri. Kare kare desenler gibi kare kareydi hayatlarımız. Kimi yerleri karalanmış, kimi yerleri beyaz. Ama hani elimiz süpürdükçe kalemin kara kömürünü o beyazlıklarda grileşirdi ya. Karalanmış kareler beyazları da kendine benzetirdi; işte öyle hayatlarımız da. Karaladığımız kareler grileştirmiş beyaz taraflarını hayatlarımızın…

Selim Karadayı

Login or sign up to comment.